Buz dolabında kesilip, bırakılmış yarım limon gibi hissediyorum kendimi. Yarısı yok, eksik, yalnız. 

Neden Teoman ?

çünkü bunalımlı yalnızlığı en güzel açıklayan;

“Mektupları şişedeyken bir de bakmış deniz yokmuş, tek başına dans ederken mutsuzluktan sarhoşmuş .. ” - 17

çünkü kötü sonla biten bi hikayeyi en güzel betimleyen;

“yürürüm ipte ağım yokken hemde kopkoyu içim .. inan çok çalıştım bu kalpsiz dünyayı sevebilmek için .. ” - Aşk Kırıntıları

çünkü en gerçekçi;

“Birkaç yaralı ruh, birkaç bira şişesi .. Elimizde bunlar var, mutlu olmaya yetmez ki .. ” - Bazı Yalanlar

çünkü en “keşke”li;

“Belki de her şey biterse bir şey başlardı .. Ama o hiç konuşmadı, sadece baktı .. ” - Bir Kadın ve Bir Erkek

çünkü hatırladığı anıları ve acıları en güzel hissettirebilen;

“Yağmur yağdı bütün gece damlalar penceremde. Bir şey olacağı yok ama insan bekliyor, bekliyor işte ..” - Galatada Rıhtımda

çünkü herkesin en az bir kere dediğini bulan;

“Çünkü beni çok kanattın, çok sevdiğim bir yalandın .. ” - Gönülçelen

çünkü tepkisizliği en doğru anlatan;

“Yüzüm gözüm toz toprak, yağmurların yıkamaz. Kalbim kabuk bağlar içim artık acımaz.” - Hiç Kimse Bilmez

çünkü ayrılığı, vazgeçişi ve çaresizliği tek şarkıda iliklerine kadar yaşattıran;

“ben kesilene kadar yüzdüm ama görünmeyince karan bıraktım kendimi.battım bir taş gibi .. yanmıştı , çizilmişti ama seyrettim ağlayarak sabredip çok sevdiğim bir filmi .. artık yalnız senin için üzülüyorum, bitti, zor oldu ama bitti.
benim de zaten hiç gücüm yok, yüzüm yok, hiç umudum yok .. ama bil ki farklı bir hayaldi .. işkenceydi bazen, bazen çok güzeldi .. ama anlıyorum sesinden kurtulmuşsun sen. nokta konmuş, bitmiş en güzel hikayem ..” - En Güzel Hikayem

çünkü her dinleyişte masum bir aşkı anımsatan;  

“Sıcaklığını verirken sen bana sızayım aniden kollarında .. ” - Mavi Kuş ile Küçük Kız

fanlara saygım vardır, fakat bu dediklerinizin hepsini yazan yazarlar var. istediğiniz sadece sözlerse şiir ve nesir gayet uygun buna. 

(Source: cayicmeyenadam)

Her başarılı erkeğin arkasında bir kadın vardır.

ogulcanavci:

Allahım iyi ki benim kardeşlerim böyle değil :D

(Source: palyaconunburnu)

Tanrı öldü. Cennet bomboş - Ağlayın çocuklar, artık babanız yok.

Uzun uzun muhabbetler edicek ,tadından yenilecek birilerine ihtiyacım var.

hayatbuysaben:

Bazıları gidiyor.

Bazıları alışmaya çalışıyor.

Hayat işte.Pek bir şey kalmıyor geriye.

Oturup saatlerce ağlamana sebep olan şeyler, bir süre sonra sadece gözlerinin dolmasına sebep olabiliyor.

-Sokakta yanından geçen birinin parfümü.Başkasının sesini ona benzetmek.Onunla dinlediğiniz şarkılar.Beraber gittiğiniz yerler.Hatta sadece adını duymak.-

Unuttum diyorsun artık etrafındakilere değil mi.Sen kimi kandırıyorsun. O kadar kolay mı unutmak.

Her ‘Unuttum.’ cümlesinin altında ‘Gel artık çok özledim.’ yatıyor aslında değil mi.Bütün gücünle bağırmak istiyorsun.Olmuyor ama işte.Sesin çıkmıyor.

O başka kollarda huzur bulmuşken sen onun mutluluğuyla yetinmeye çalışıyorsun.Elinden bu geliyor sadece.

Sonra farkında olmadan bir başka dünya yaratıyorsun kendine.Hayallerini en kara kutulara saklamak zorunda kalmadığın.Her gece burnunu onun boynuna yaslayıp kokusuyla uykuya daldığın, her sabah onunla uyandığın bir dünya kuruyorsun kendine.

Ve onu başkasıyla gördüğün, duyduğun her saniye dünyan başına yıkılıyor.

Asla bıkmıyorsun değil mi.Hep yeniden, yorulmadan tekrar yaratıyorsun dünyanızı.

Ve hala döneceği günü bekliyorsun değil mi.Yapma.Yaralama kendini daha fazla.

Kendi ellerinle yık son kez o dünyayı.

Bu defa onu ne kadar özlediğin değil de ne kadar güçlü olduğunu haykır gerçek dünyaya.

Yapamıyorsun değil mi.

Sadece özlüyorsun.

Anlıyorum.

Köpek gibi anlıyorum.

(Source: baskahayatlarinkadinio)

Kaybettim kendimden nefret ettim

Gözlerinin önünde bi adam ağlıyor, hüngür hüngür ve sen onu o halde bırakıp gitmek zorundasın, devam etmelisin onsuz olmak zorundasın. Nasıl bir zorunluluk bu tanrım ben onu nasıl bırakıp gittim, dört sene çocuklugumu ilk aşkımı nasıl bıraktım. Onca acılar, onca şeyi atlatmıştık biz, şimdi yolların ayırmasına nasıl izin verdim. Evet bana çok zor zamanlar yaşattı, ama o ağlayan gözleri acıdan titreyen dudakları nasıl unutabilirim o değişmişti, değişebilirdi aşk acısı onu da esir almıştı sonuçta. Dört seneyi nasıl atıp gitti hayatıma gireli dört sene olmuştu, tam da dört sene kolaymı nice anı nice yaşanmışlıklar beni kızdırması kavga etmeyi salak salak dalga geçmesini hepsini özledim. Ondan sonra herkesi ona benzettim, ben ona neden dön diyemedim, desem de döner miydi asla gelmezdi. Ağlarken gittim, onu üzdüm yeter artık üzmemeliyim diye gittim. Ben ne kadar bencildim, sanki gidince üzülmeyecekti, sadece alıştı. En yakın dostumu, ailemi, olmayan babamın yerine koyduğum adamı kaybettim. Şimdi kimsesiz çocuklar gibiyim. Aşk değildi sadece o, o benim herşeyimdi. Sahi onu düşünücem diye kendime zarar verdim kaç kez, kendimi kaybettim. Halbuki tam düşündüm derken en büyük hatayı yaptım. Kim beni bu kadar sevdi, ulan babam bile ağlamadı kızım diye. Oysa o artık beni göremeyeceği için, bizi kaybediceğinden yıkıldı. Ama sanıyormuydu ben üzülmedim, gecenin bi saati yanına koştum, yine olsa yine koşarım. Ben görmediğim sevgiyi kaybettim. Sığınağımı kaybettim. Sıkı sıkı son kez sarıldım ve onu son kez kaybettim, sevgiyide ..

vay amk